پاسداشت یک زوج همنورد
گروه خبری : اطــلاعــيــه هــا
نویسنده : روابط عمومي باشگاه
تاریخ درج خبر : 1391/10/24

پاسداشت یک زوج همنورد

          با هم بودن و با هم ماندن آنهم برای یک زوج در فراز و نشیب  روزهای زندگی ، آرزوی هر جوان است. شاید الگو داشتن و نشان دادن مسیر ، یکی از راههای رسیدن به خوشبختی و سعادت باشد.هر چه عمر با هم بودن و با هم ماندن در شادی ها و غم ها بیشتر باشد ، می توان اتکا و استناد بیشتری به تجربیات و سرمایه معنوی آن زندگی نمود.

برای ما که در کنار مشغله های روزمره مان هر از گاهی به ورزش کوهنوردی و رسیدن به قله های سنگی و خاکی می پردازیم و در راه این رسیدن ها ، متحمل سختی ها و دشوارهای بسیاری هستیم و حتی گاهی به قیمت جان برایمان تمام می شود ، الگو داشتن  و درس گرفتن یکی از شیوه های صحیح برای تداوم فعالیت هایمان است.

در این سالهای اخیر ، نمونه ای که بیش از همه توانسته فضای ذهنی و رفتاری برخی از همنوردان ما را تحت تاثیر قرار دهد ، حضور ارزشمند و مثال زدنی زوج با اخلاق و عزیز

( آقای پرویز ظفر الهیاری و خانم مریم سالارزاده )

است. نزدیک به چهار دهه زندگی مشترک این زوج ، جدای از داشتن فرزندانی با استعداد و خوب ، حاصل گرانمایه ای به نام (راه زندگی ) در بر داشته که این عزیزان را در پیچ و خم زندگی ، سرفراز و سربلند نموده است.

وقتی در کنار این عزیزان در سینه کش کوههای بلند و در دل کویر و قلب جنگلها گام برمیداری چیزی جز عشق و محبت واقعی که هر لحظه عمق بیشتری می یابد ، نخواهی دید.

نگاه مراقب و حامی گر آقای الهیاری نسبت به مریم خانم که حالا بین ماها به (خاله مریم) مشهور شده ، چنان احساس امنیتی ایجاد می کند که سخت ترین لحظات هم در پیشگاه این عشق مستدام ، دوامی ندارد.

( پرویز جان ) گفتن خاله مریم را اگر دیده باشی ، مطمئنا این حس که خاله ، همسرش را بخشی از (جان ) خود و در واقع تمام جان خود می پندارد به آدمی دست می دهد و چه حس شیرین و عجیبی است این حس... ، کنارشان که باشی دلت می خواهد جای آنها یا مثل آنها باشی. درد یار ، درد تو باشد و وجودش درمان. اگر نبود آن روحیه دادن های این دو عزیز به هم دیگر ، بی شک صعود به بسیاری از قله های مرتفع ایران زمین برای خیلی از آنها قوی تر ها هم مشکل بود.

این گونه است که در زندگی روزمره هم ، با همین اتکا و پشتیبانی می توان گام برداشت و امیدوار بود که هر مشکلی بر سر راه با وجود یاری درد آشنا ، آسان می گردد و می رسد به انتها. این گونه که باشی بعد از هر مانع و مشکلی ، عمق ایمانت به خدا و ارزش همسر بی ادعا ،برایت افزون و روز افزون می گردد و باری تعالی را به سبب داشتنش همواره شکر گزار خواهی بود.

بیایید همه ما ، چه آنانی که هنوز قدم در راه زندگی مشترک نگذارده اند و چه کسانی که در سالهای اولین (با هم بودن ) هستند ، این روش را الگو قرار داده و برای سالهای باقیمانده عمر ، به کار گیریم. که (ناگهان چه زود دیر می شود) اگر نتوانیم آنگونه که باید زندگانی کنیم و لذت ببریم.چرا که معنای زندگی همین است و بس.

فرصت اگر باشد ، توصیه می کنیم در خلال یک برنامه ، پای صبحت های درس آموز این دو عزیز بنشینید و از شنیدن خاطرات زیبایشان که زندگانی را زیبا می کند ، لذت ببرید.

 


خداوند حفظشان کند و مهر نگهدارشان باد...  

 

بستن http://www.kaviangroup.com/news/etel/زوج-همنورد.html
تاریخ درج خبر : 1391/10/24     منبع خبر : همنوردان باشگاه كوهنوردي كاويان     تعداد بازدید : [2063]     آدرس مستقیم
نظرات بینندگان
5
0
دوشنبه 25 دی 1391
ساعت : ´20:31
بادرودوتشکرازهمه یاران وهمنوردان: بی تردیدما دروصفی که آمده نمی گنجیم اماازاینکه شاید تاثیر گزار بوده ایم سرافرازیم.واحساس خودراازاستادسخن شفیعی کدکنی عاریه گرفته،تقدیم شما مهربانان میکنیم.مهر نگهدارتان.\"کلماتم رادرجوی سحر می شویم. لحظه هایم را درروشنی باران ها تابرای توشعری بسرایم روشن. تاکه بی دغدغه بی ابهام سخنانم رادرحضورباد -این سالک دشت وهامون- باتوبی پرده بکویم که تورادوست میدارم تامرز جنون. که تورادوست می دارم تامرزجنون\"
6
0
دوشنبه 25 دی 1391
ساعت : ´22:13
مریم و پرویز چنان عجینند که تصور یکی بدون دیگری مقدور نیست . شبی برحسب ضرورت در اورامان تخت باید این دو از هم جدا می بودند هرکدام در یک طبقه و تا صبح مریم میآمد سر پله ها و گفت پرویزجان و پرویزمیرفت پایین پله ها و میگفت مریم جان. خداوند مهربانترشان کند و در کنار هم نگهشان دارد و زندگیشان را سرمشق جوانان ما کند .این دو نمونه ای هستند که پای هم پیر شدند ولی جوان ماندند
21
0
یکشنبه 24 دی 1391
ساعت : ´15:12
سلام خدمت همه همنوردان خوبم در باشگاه کاویان.به حق و انصاف هم ، این چنین است که در این نوشتار آمده.ما به همنوردی با این دو بزرگوار افتخار می کنیم برایشان هنیشه آرزوی سلامتی و نشاط داریم.کوه گر روشن و گر تاریک است ، تا بخواهی به خدا نزدیک است.....
0
0
یکشنبه 13 اردیبهشت 1394
ساعت : ´16:39
سلام، خسته نباشید نمی دانم مرا یادتان می آید یا نه . اما خوشنودم که می توانم برایتان یادداشتی بنویسم . سه سالی می شود که ازدبستان ایران دانش بیرون آمدم در این دو-سه سال موفقیت های مختلفی را بدست آوزدم که همه را مرهون لطف بی دریغ شما هستم . ان شاء الله همیشه سایه تان بالای سر ما باشد تا بتوانیم از مظهر جناب عالی کسب فیض کنیم . دوستدار شما - علیرضا معتمدی

ارسال نظر براي اين مطلب

نام :
آدرس ایمیل :
نظر :
ارتباط با مالینکهای برتربرترین فروشگاه ها
افراد آنلاین: 7بازدیدکنندگان امروز: 407بازدیدکنندگان دیروز: 682بازدیدکنندگان این هفته: 8815بازدیدکنندگان امسال: 20754بازدیدکنندگان کل: 1664574
طراحی و پیاده سازی : ماورا
کلیه حقوق معنوی سایت متعلق به باشگاه کوهنوردی کاویان مشهد می باشد.